บทที่ 86 ตอนที่46.2 สั่งลา2

ภานุยกมือขึ้นแตะพวงแก้มของเธอ สายตาของเขากลอกมองเธอไปมา ลมหายใจที่เต้นสม่ำเสมอเมื่อครู่กลับเปลี่ยนมาหอบหายใจแรงขึ้น

"ฉันดีใจที่ครั้งนี้ก็มาช่วยเธอทันอีก" คนพูดมีรอยยิ้มแสนเศร้า "ไม่งั้น...ฉันคงไม่มีวันให้อภัยตัวเอง ที่เป็นต้นเหตุ...ให้เธอต้องเดือดร้อน"

เขาพูดแบบนี้นั่นก็หมายความว่า เขารู้เรื่องทุก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ